Mija 10 lat od premiery pionierskiego hipersamochodu - McLarena P1

4

W tym roku przypada dziesiąta rocznica debiutu klejnotu koronnego McLarena - modelu P1. W zamyśle twórców samochód ten nie miał być najszybszy ani najmocniejszy, ale miał być najlepszym samochodem dla kierowcy - na drodze jak i na torze. Pod wieloma względami przełomowy, pierwszy z serii samochodów McLaren Ultimate, samochód ten wyznaczył kierunek rozwoju nie tylko brytyjskiej marki, ale także całej branży.

Od 2010 roku w Grupie McLaren funkcjonuje dział Automotive odpowiedzialny za samochody drogowe. Pierwsze modele, przede wszystkim MP4-12C, zebrały wśród dziennikarzy mnóstwo pochlebnych opinii, ale z marketingowego punktu widzenia McLaren potrzebował "halo cara" - definitywnego pokazu możliwości technicznych, flagowca, który posłuży za trampolinę dla przyszłych modeli. Właśnie taki jest P1 - stanowi wizytówkę McLarena ze względu na swoją lekkość, doskonałą aerodynamikę i nacisk na technologię z najwyższej półki.

Kreowany na duchowego następcę kultowego modelu F1, McLaren P1 po raz pierwszy został pokazany podczas salonu w Genewie w marcu 2013 roku. Pierwszym szokiem był wygląd auta. To właśnie P1 zdefiniował język designu, który jest rozwijany w drogowych McLarenach do dziś. Forma jest tutaj ściśle powiązana z aerodynamiką. Kompozytowe nadwozie powstawało w podobny sposób jak bolidy Formuły 1, a kilka pomysłów pochodzi wprost ze świata wyścigów. Jednym z nich jest system DRS zintegrowany z pokaźnym tylnym skrzydłem P1, a to tylko mała część aktywnej aerodynamiki tego auta. 10 lat temu tego typu innowacje dopiero nieśmiało wchodziły do samochodów drogowych, tymczasem P1 już potrafił zwiększać i zmniejszać prześwit w zależności od warunków na drodze oraz od wybranego trybu jazdy. Nawet dziś jego docisk wynoszący ponad 600 kg (przy prędkości grubo poniżej maksimum) może imponować.

4

Drugim zaskoczeniem jest napęd P1 generujący oszałamiające 903 KM. Tą wartością McLaren niebezpiecznie zbliżył się do terytorium Bugatti, ale oba te samochody są kompletnie nieporównywalne - P1 ze swoim ultralekkim układem hybrydowym był wtedy pieśnią przyszłości, podczas gdy Veyron stanowił szczytowy punkt wcześniejszej ery opartej na potędze pojemności, mocy i turbodoładowania. Jak na hybrydę plug-in McLaren P1 jest wręcz absurdalnie lekki - gotowy do jazdy waży jedynie 1490 kg. Tak niska masa wynika z zastosowania całkowicie kompozytowego monokoku stanowiącego kręgosłup auta - to standard, którym charakteryzują się także dzisiejsze McLareny.

McLaren P1 zapoczątkował erę układów hybrydowych w hipersamochodach.

Osiągi P1 nadal są imponujące. Nie chodzi nawet o przyspieszenie do 100 km/h w 2,8 s, choć od tylnego napędu nie można oczekiwać niczego więcej, ale o przyspieszenia do 200 km/h (6,8 s) i do 300 km/h (16,5 s). Za wytracanie prędkości odpowiadają tutaj innowacyjne hamulce węglowo-ceramiczne pokryte węglikiem krzemu. Z każdej strony P1 daje znać, że jest maszyną ekstremalną i bezkompromisową, ale nieliczni, którzy mieli okazję zasiąść w tym samochodzie, przyznają, że ma on dwojaką naturę. Jako hybryda może być zaskakująco przyjazny i łatwy do opanowania, a przy tym ekologiczny z powodu zdolności do poruszania się wyłącznie na baterii. Z drugiej strony doznanie jakie towarzyszy wciśnięciu gazu do oporu w trybie Race sprawia, że zaczynasz inaczej pojmować szybkość.

4

Manufakturę w Woking opuściło tylko 375 egzemplarzy McLarena P1, a każdy nich kosztował około miliona funtów. Wszyscy, którzy zdołali wtedy go kupić, momentalnie stali się... bogatsi. P1 drożeje i wkrótce może podwoić swoją pierwotną wartość.

Na przestrzeni ostatniej dekady pojawiały się inne hipersamochody z serii McLaren Ultimate - Speedtail, Senna, Elva - ale to P1 jest najbardziej pożądanym modelem w stawce. Przede wszystkim ma przywilej bycia pierwszym, ale także reprezentuje wszystkie kluczowe wartości McLarena i stanowi początek ścieżki, którą potem podążyli wszyscy producenci super- i hipersamochodów. Spadkobiercą pionierskiego P1 jest dziś McLaren Artura - nie tak egzotyczny, ale również innowacyjny model z napędem hybrydowym. Te dwa auta łączy coś jeszcze - oba stanowią doskonały przykład samochodu dla kierowcy, dokładnie tak, jak tego chcieli twórcy P1 ponad dziesięć lat temu.